وزیری که سیاست نمی داند

علی رغم خوش بینی ذاتی ام، همواره نسبت به مدیران بدبین و منتقد بوده ام . کمتر مواقعی پیش می آید که مدیری را ستایش کنم . ناگفته نماند این روحیه پس از بحران مدیریتی در دولت های نهم و دهم تعدیل شده است.

مصاحبه دیروز وزیر آموزشوپرورش، شعف زائد الوصوفی را در من ایجاد کرد. احساس کردم با این وزیر می توان اقدام به شروع اصلاحات کرد . نظراتش در مورد نیروی انسانی کارآمد، تبدیل آموزشوپرورش به گفتمان ملی، فرایند یاددهی یادگیری در تعلیم و تربیت، هویت و منزلت معلم، نظام ارزشیابی، شیوه گزینش معلم، مدرسه محوری، نقش زنان و عدالت جنسیتی، تشکیل کارگروه ها و تلاش برای پرداخت مطالبات ستودنی بود.

متأسفانه این وزیر که روشنفکر بنظر می رسد در بخشی از صحبت هایش با اشاره به موضوع معلم زندانی اسماعیل عبدی، با بیان جمله ای همه معلمان را به شگفتی واداشت. او مصادیق محکومیت عبدی را در راستای رسالت و کسوت معلمی ندانست!!!.

عبدی به حق یا به ناحق به نماد فعالیت صنفی در جامعه فرهنگیان تبدیل شده است. اگر عبدی به حق نماد این فعالیت است که وزیر حق اینگونه اظهارات را ندارد. اگر به ناحق بعنوان نماد فعالیت صنفی شناخته شده است، وزیر برای حفظ حرمت آموزشوپرورش و کسب محبوبیت در بین معلمان، نباید اینگونه سخن می گفت . ایشان نقش سخنگوی قوه قضائیه را ایفاء کردند .

یک وزیر علاوه بر تخصص، می بایست با الفبای سیاست و رمز و راز نگهداری قدرت نیز آشنا باشد. علت رفتن دکتر فانی فقط و فقط از دست دادن محبوبیت بود. در حالیکه سخنگوی قوه قضائیه بطور تلویحی پوشاک متعلق به شرکت فرزند وزیر را قاچاق بیان می کند، وزیر با بدوش کشیدن مسئولیت سخنگوی قوه قضائیه خود را سیبل تیرهای بی اعتمادی معلمان می کند.

در این گیرودار انتخابات یک نفر باید پاسخ دهد که مشاورین وزیر برای بیان این موضع گیری علیه اسماعیل عبدی چه کسانی بودند.علت تعیین تکلیف نشدن فاز بعدی رتبه بندی چیست !؟ شایعه دست داشتن فرزند وزیر در قاچاق پوشاک به چه معناست !؟

وبلاگ محمدتقی سبزواری

Nmadrseh.blogfa.com

کانال محمدتقی سبزواری

https://t.me/joinchat/AAAAAD9Sud4ihlt0wQ1cNg