سال ها پیش وقتی مراسم تشکیل کنگره حزب کمونیست شوروی از تلویزیون پخش می شد، سن بالای شرکت کنندگان در جلسه که بالغ بر چند هزار نفر بود، توجه مرا بخود جلب می کرد . علت اش را نمی دانستم. چندسال بعد با به قدرت رسیدن گوریاچف، تحلیل گران دوره جدیدی را برای شوروی ترسیم کردند . ولی زمان گذشته و خیلی دیر شده بود . شوروی اگرچه به اشتباهش پی برد ولی نتوانست از ضربه غیرقابل جبران جلوگیری کند . کره شمالی نیز اکنون به همین درد مبتلایان است.
پیری سیاستمداران و کارگزاران یکی از بلایا و علل عقب ماندگی کشورهاست. اروپا از پیری جمعیت رنج می برد ولی این پیری در میان دولت مردان مشهود نیست. پس از انقلاب، جوانانی رده های مدیریتی نظام را بر عهده گرفتند که کمتر از سه دهه از عمرشان می گذشت. کشور به این جوانان اعتماد کرد ولی این جوانان خلف رفتار کردند و به نسل بعدی اعتماد نکردند. ماندند و رده های مدیریتی را رها نکردند .
بسیاری از مدیران غیردولتی و حاکمیتی با مفهوم بازنشستگی بیگانه اند. متاسفانه این جناح و آن جناح را هم نمی شناسد. هر دو جناح همدیگر را به مسن بودن متهم می کنند . بعنوان یک منتقد با گرایش اصلاح طلبانه می گویم:
هر کس به طریقی دل ما می شوند
بیگانه جدا دوست جدا می شکند
بیگانه اگر می شکند باکی نیست
از دوست بپرسید که چرا می شکند
ما دلیل مسن بودن اصولگرایان را نداشتن بدنه و نیروی قوی می دانیم ولی اصلاح طلبان که از بدنه جوان، توانمند و خلاق برخوردارند . آیا جوانان اصلاح طلب تا همیشه فقط باید پیاده نظام باشند.
من مانده ام کسی که در آستانه هفتادسالگی قرار دارد و دغدغه ساخت و ساز دارد چطور می تواند همزمان فعال سیاسی ، فرهنگی، مشاور نماینده مجلس، معاونت ستاد تبلیغاتی ریاست جمهوری، مسئول ستاد تبلیغات یک شهرستان سه میلیون نفری باشد و در عین حال با تمام قوا ، در حال برنامه ریزی و تهیه امکانات برای ورود کاندیداهای مورد علاقه ( نه شورای اصلاحات ) به شورای شهر باشد.
آیا در زمانیکه ما با حجم بالای جوانان علاقمند و خلاق مواجهه ایم، بهتر نیست پیران مان دوران بازنشستگی را در پارک ها و یا اتاق های مشاوره بگذرانند و مشاغل و مسئولیت های متعددشان را بین ده ها جوان تقسیم و از پتانسیل بالای انها استفاده کنند .
من فکر می کنم پاشنه آشیل این نظام یا حداقل دولت ها، مسایل اقتصادی و یا بحران اخلاقی و ..... نیست. بی توجهی به جوانان و چند شغله بودن مدیران اسبق پاشنه آشیل نظام و دولت است .
شیراز - ۹۶/۱/۴
وبلاگ محمدتقی سبزواری
Nmadrseh.blogfa.com
برچسب:
نویسنده: غزل میرزاپور