تمامیت خواهی و آنارشیسم در فعالیت مدنی

*تمامیت خواهی و آنارشیسم در فعالیت مدنی*
محمدتقی سبزواری - روزنامه همدلی - ۲۴ فروردین ۹۶
با وجودی که تمامیتخواهی ریشه در فرهنگ ما دارد ولی حضور این واژه تنها طی یک دهه گذشته در ادبیات سیاسی کشور پررنگ شده است. این واژه به کسان و یا تفکری اطلاق میشود که ایده و تفکر خود را برتر دانسته و مناصب مدیریتی و تصمیمگیری را حق خود میدانند. آنارشیسم به مفهوم هرجومرج و نداشتن نظم واحد در اداره امور گفته میشود. در اصطلاح عامه، عدم تبعیت از دستورالعمل واحد و مشابه را آنارشیسم میگویند.
گرچه این دو واژه در ادبیات سیاسی کاربرد دارد ولی با توجه به معنای واقعی آن، میتوان در دیگر عرصهها همانند فعالیتهای اجتماعی نیز از آن استفاده کرد. اختلاف و درگیری و چشم هم چشمی در هیاتها، انجمنهای ادبی و هنری و... نمونههایی از تمامیتخواهی در جامعه و تصمیمات متنوع در موارد مشابه نمونههایی از آنارشیسم اجتماعی هستند. گاهی تمامیتخواهی در اجتماعات تا بدانجا پیش میرود که تمامی قواعد را نادیده میگیرد و تصمیمات نه بر اساس منطق و قانون که بر اساس مکنونات قلبی خواهد بود. در این مرحله تمامیتخواهان با کمک آنارشیسم، تصمیماتی را اتخاذ میکنند که جمع اضداد است.
دغدغههای متفاوت فعالان آموزشی سبب تاسیس تشکلهای متفاوت در بین معلمان شده است. این مساله کاملا طبیعی است. در این میان معلمانی که دغدغه رفاه و معیشت در میان آنان پر رنگتر است، تحت عنوان کانونهای صنفی فعالیت میکنند. کانونهای صنفی مجموعه عظیمتری از فرهنگیان را در بر میگیرند.
روال و قواعد حاکم بر تشکلهای صنفی سیاسی با کانونهای صنفی متفاوت است. کانونهای صنفی تقریبا و قاعدتا بهطور مشابه عمل میکنند. با توجه به اینکه هدف کانونهای صنفی مشترک است، تنوع در تصمیمگیری باعث آنارشیسم میشود. وحدت کلمه و پرهیز از تمامیتخواهی و آنارشیسم رمز دستیابی به اهداف صنفی توسط کانونهای صنفی است. برای رسیدن به این منظور، معلمان باید در انتخاب هئیت مدیره کانونها نهایت هوشیاری را بهکار ببرند تا تصمیمات هئیت مدیره در تضاد با منافع جمعی نباشد. تبعیت از تصمیمات هئیت مدیره کانونها از واجبات فعالیت مدنی و کار تشکیلاتی است.
فعالانی که به هر دلیل نتوانستند به هئیت مدیره راه یابند یا در اقلیت قرار دارند نباید برای رسیدن به ایدههای خود، نظر اکثریت رایدهندگان را که در قالب هئیت مدیره کانونها تجلی یافته است، نادیده بگیرند. باید توجه داشت که فضای مجازی تنها نقش اطلاعرسانی را برعهده دارد و با فضای واقعی و میدانی فاصله دارد . فعالیت مدنی در کشور ما در دوران نونهالی قرار دارد. بیاخلاقی ، ناهنجاریهای رفتاری در دنیای سیاست، اقتصاد، ورزش و .... زمینه را برای انحراف فعالیتهای مدنی آماده کرده است. نباید اجازه دهیم تمامیتخواهی و آنارشیسم در فعالیتهای صنفی فرهنگی راه پیدا کند.

http://www.hamdelidaily.ir/?newsid=29274